Ροή εξελίξεων Παγκόσμιοι δείκτες

Login:
  Login
  site map | επικοινωνία
  αναζήτηση
   
 
Η γνώμη μας
Οι τρεις πυλώνες

3 Νοεμβρίου 2014

Μελετήσαμε σε λεπτομέρεια τους τρεις πυλώνες της νέας βιομηχανικής πολιτικής που έχει ανακοινωθεί και επισημαίνουμε ότι ο «σχεδιασμός και προώθηση της ανάπτυξης παραγωγικών αλυσίδων αξίας» απέτυχε και στην Σοβιετία και στην Γαλλία της εποχής του «dirigisme» του De Gaulle που επίσης πρότεινε πενταετή προγράμματα.  Όσο θα «εξετάζονται και αξιολογούνται οι ποικίλες παραγωγικές αλυσίδες της οικονομίας της χώρας» θα έχει φύγει το τρένο και θα έχει σαλπάρει το καράβι.  Εμείς θα μείνουμε να πληρώνουμε τα έξοδα των αλλοδαπών μελετητών…  

Ο δεύτερος πυλώνας σχετίζεται με τις «πολιτικές ενίσχυσης της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής βιομηχανίας». Βεβαίως επιβάλλεται η πολιτική ενίσχυσης της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων, αλλά δεν καταλαβαίνουμε γιατί πρέπει να είναι ιδιαίτερα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων [μμε]. Αν υπάρχουν μέτρα που θα βοηθήσουν σε αυτόν τον σκοπό, δεν θα έπρεπε να προσφέρονται σε όλες τις επιχειρήσεις;  Ο θεσμός του πρωτότοκου [primogeniture] έχει παρέλθει, και όπως έχουμε υποστηρίξει παλαιότερα, η Ελλάδα χρειάζεται όλα τα παιδιά της.  Σωστή είναι η επισήμανση ότι θα μπορούσε να προωθηθεί ένα ενιαίο πρόγραμμα για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας των νέων επιστημόνων.  Δεν είδαμε όμως αναφορά στην άρση των εμποδίων που αποτρέπουν τα πανεπιστήμια και τα πολυτεχνεία μας να συμμετέχουν ελεύθερα στην προώθηση και αξιοποίηση των ερευνών τους σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα. 

Βεβαίως χρειάζεται η διεύρυνση της εξαγωγικής βάσης με νέες (κυρίως) μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις, αλλά και με δραστήριες μμε.  Ξεχνάμε ότι και οι περισσότερες μεγάλες μας επιχειρήσεις είναι μμε στον διεθνή στίβο;  Εξάλλου οι δικές μας μμε μπορεί να μην έχουν τις ποσότητες που θα χρειάζονται για να εφοδιάζουν μεγάλους εισαγωγείς.  Για προϊόντα υψηλής τεχνολογίας μια μμε μπορεί να έχει τις παραγωγικές ικανότητες για εξαγωγές.  Αλλά για προϊόντα σαν το λάδι θα πρέπει να δημιουργηθούν ειδικές εξαγωγικές ενώσεις, κάτι που είναι ιδιαιτέρως επιθυμητό αλλά όχι άμεσα επιτευκτό.  Επίσης ορθή  είναι η ενίσχυση της πιστοποίησης προϊόντων, διεργασιών και υπηρεσιών ως βασικού παράγοντα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, αλλά όχι μόνο για τις μμε.   Ίσως το μόνο σημείο στο οποίο χρειάζονται ειδικότερη αντιμετώπιση οι μμε να είναι η διενέργεια ενημερωτικών και εκπαιδευτικών ημερίδων σε όλη την Ελλάδα για την κάλυψη των αναγκών ενημέρωσης των μμε και πμε [πολύ μικρών επιχειρήσεων], και αυτό γιατί οι μεγαλύτερες για να είναι επιτυχείς έχουν καλύψει αυτή την ανάγκη εξ ιδίων. 

Πάντως, αναμφίβολα, η επανεκκίνηση της Ελληνικής οικονομίας στηρίζεται στην επάρκεια τραπεζικών κεφαλαίων και την ομαλοποίηση της ροής χρηματοδότησης προς όλες τις επιχειρήσεις και ελπίζουμε ότι θα απαλειφθεί αυτή η προνομιακή μεταχείριση των μμε.  Η σκέψη του ΤΑΙΠΕΔ και των τραπεζών για την προείσπραξη των “warrants” με δημόσιες προσφορές απαιτεί προσοχή.  Μπορεί να απαλλάξει νωρίτερα τις τράπεζες από την κηδεμονία και να μειώσει νωρίτερα το χρέος,  θα αποστερήσει όμως όσους από το επενδυτικό κοινό αποδεχθούν τους όρους των δημοσίων προτάσεων, που αναγκαστικά θα γίνουν, από το δικαίωμα άσκησης των “warrants” μέσα στις προβλεπόμενες χρονικές προθεσμίες.  Κυριότερα δε η προεξόφληση των “warrants” θα καλυφθεί κατά πλειοψηφία από ξένους και θα απομειώσει την Ελληνικότητα των μετοχικών κεφαλαίων των τραπεζών.  Δεν βλέπουμε να ανησυχεί κανένας για αυτό. Αραγε δεν θέλουμε Έλληνες στον έλεγχο τραπεζών ή των λοιπών επιχειρήσεων;  Εξάλλου οι τελευταίες τιμές των τραπεζικών μετοχών συνιστούν αναμονή και στο ΤΑΙΠΕΔ και στους κατόχους ή τους υποψήφιους αγοραστές των “warrants”.

Η κυβέρνηση δεν είχε ποτέ τον χρόνο να το ασχοληθεί σοβαρά με το Χρηματιστήριο και με τις δυνατότητες που προσφέρει στην οικονομία.  Σε τέτοιο βαθμό που κατά καιρούς διερωτόμαστε αν το Υπουργείο Οικονομικών θέλει να στρέψει όλους τους μεγάλους Έλληνες επενδυτές σε αναζήτηση στέγης στο εξωτερικό ώστε να απολαμβάνουν και αυτοί τα φορολογικά προνόμια των ξένων επενδυτών στο Χρηματιστήριο. Με άλλα λόγια οι φορολογήσεις των μερισμάτων, των συναλλαγών και των υπεραξιών ευνοούν τους ξένους κατόχους μετοχών στο χρηματιστήριο και αντιμετωπίζουν δυσμενώς τους Έλληνες…  

Ομολογουμένως δεν καταλαβαίνουμε την αντιμετώπιση των Ελλήνων επενδυτών από την κυβέρνηση, είτε στο Χρηματιστήριο είτε σε άλλους τομείς.  Μπορεί οι επενδυτές να μην είναι όλοι πλοία που θα σαλπάρουν στο εξωτερικό για πάντα, αλλά η παγκοσμιοποίηση έχει αλλάξει το καθεστώς μετάβασης των επιχειρήσεων σε άλλες χώρες.  Μόνο οι μεγάλες επενδύσεις (τσιμέντα, χαλυβουργία, μεταλλευτικές, ναυπηγεία, αλουμίνιο, διυλιστήρια, κλπ) δεν μπορούν να σαλπάρουν.  Αλλά το μένος κατά αυτών των επιχειρήσεων έχουν αναλάβει να το εκδηλώσουν άλλοι.  Εννοούμε την πολιτική επί της ενέργειας που, όταν η κυβέρνηση είδε τον σωστό δρόμο, ήρθε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εκδηλώσει για άλλη μια φορά προσπάθειες παρεμπόδισης της ελληνικής οικονομικής ανάπτυξης…   

Ο τρίτος πυλώνας σχετίζεται με το «πλέγμα των μεταρρυθμίσεων και των πολιτικών για τη δημιουργία ενός φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις, με έμφαση τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις».  Δεν καταλαβαίνουμε: αυτό σημαίνει ότι για τις μεγαλύτερες θα έχουμε ένα πιο αυστηρό ή αρνητικό επιχειρηματικό περιβάλλον; 

Μέσα λοιπόν στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα «προτείνεται η εκπόνηση και επικοινωνία ενός τομεακού οδικού χάρτη ανασυγκρότησης της φορολογικής αρχής, με στόχο να αποκτηθεί εμπιστοσύνη σε αυτή από τους συνεπείς φορολογούμενους». Δυστυχώς την στιγμή που γίνονταν αυτές οι ανακοινώσεις, η θυμηδία μας κατέβαλε.  Είχαμε μόλις διαβάσει στο Εβδομαδιαίο Δελτίο της Alpha Bank αποσπάσματα  από το ψηφισθέν πολυνομοσχέδιο και σας παραθέτουμε μόνο ένα:

Το άρθρο πρώτο, παράγραφος ΣΤ, υποπαράγραφος ΣΤ.2, περ. 9, ορίζει ότι «τα εδάφια τέταρτο και επόμενα της παραγράφου 1β του άρθρου 21 της ΥΑ Δ2/Α/Φ.8/16570/2005, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει της ΥΑ Δ2/Α/19843/2011, καταργούνται»…

Η ανάγνωση τέτοιων άρθρων που δεν σημαίνουν τίποτα σε πρώτη ανάγνωση και χρειάζονται ειδική έρευνα για να διευκρινιστεί εάν πρόκειται ή όχι για διόρθωση κάποιου ανομολόγητου λάθους ή και για το ενδεχόμενο φωτογραφικής απεικόνισης βολέματος, σκανδάλου, ή ποιος ξέρει τι άλλο, δεν θα προκαλούσε και σε εσάς γέλωτα;  Η δε ψήφιση τους κάτι πολύ σοβαρότερο από θυμηδία, θλίψη ίσως, απαισιοδοξία σίγουρα, και πάντως απελπισία;  Τελικά το χιούμορ των πραγμάτων μάς προσγείωσε στην πραγματικότητα διότι την  ίδια στιγμή με την αναζήτηση ενός «τομεακού χάρτη» ανακοινώνονταν και τα εξής:

• Η καταβολή του ΦΠΑ από τις επιχειρήσεις θα γίνεται μόλις εισπραχθεί η αξία του τιμολογίου και του φόρου.  Αλλά περιοριστικά για εταιρείες ετησίου τζίρου μέχρι 500.000 ευρώ.  Αργότερα ίσως το μέτρο να επεκταθεί και για τις εταιρείες που φτάνουν στον ετήσιο τζίρο των 2.000.000 ευρώ.  Οι υπόλοιπες, συμπεραίνουμε εμείς, δεν έχουν παρά να κάνουν υπομονή...
• Η φορολογία υπεραξίας μετοχών και ακινήτων ήταν και είναι ένα συνεχώς και καθημερινά μεταβαλλόμενο αλαλούμ που δεν λέει να σταματήσει, παρά το ότι όλοι οι φορείς συστήνουν την εγκατάλειψη κάθε ιδέας φόρου υπεραξίας που μόνο αναταράξεις θα φέρει στο Χρηματιστήριο και πλήρη καταστροφή στις συναλλαγές σε ακίνητα. 
• Οι εκπλειστηριασμοί ακινήτων υπέρ του δημοσίου αρχίζουν στο ένα τρίτο της «αντικειμενικής» αξίας. Τόση εκτίμηση έχει το δημόσιο στις «αντικειμενικές» του αξίες!
• Έγινε επίσης δεκτή η παραχώρηση ακινήτων για πληρωμή φόρων κληρονομίας  αλλά ενώ τα ακίνητα θα φορολογούνται σαν ποσοστό επί της «αντικειμενικής» αξίας, το δημόσιο θα αποδέχεται εξόφληση με παραχώρηση του ακινήτου, αλλά μόνο σε αξία ίση αποκλειστικά με τον φόρο, και όχι στην «αντικειμενική» του τιμή.  Είμαστε βέβαιοι δε ότι η ρύθμιση θα προβλέπει ότι επί κληρονομίας δύο ακινήτων η παραχώρηση του ενός δεν θα καλύπτει και τον φόρο του ετέρου. Τέτοια κακή εμπειρία έχουμε από το δημόσιο.  Τελικά στην θυμηδία μας συνέβαλε και η παρουσίαση του μέτρου με τον χαρακτηρισμό «ψιλά δεν δίδονται».
 
Επηρεαζόμαστε και εμείς από την κοινή γνώμη όπως όλοι οι πολιτικοί και οι πολίτες.  Αλλά πρέπει να σταθμίζουμε τα λεγόμενα της κοινής γνώμης όχι μόνο με βάση ποιος τα πρεσβεύει αλλά και αν έχουν κάποια λογική.  Βεβαίως πρέπει να αποκατασταθεί το κέρδος των επιχειρήσεων και μετά να φορολογείται.  Αλλά σε εμάς φορολογείται η παραγωγική διαδικασία και οι συντελεστές της παραγωγής [ως ενέργεια, εργασία, πάγια, γήπεδα, κτίρια, μηχανήματα, κοκ] και όχι το αποτέλεσμα [κέρδος] αυτής.  Δεν είναι ημιθανείς οι τρεις χαλυβουργίες μας, όπως έχει γραφτεί στον τύπο, αντίθετα η κυβερνητική πολιτική φορολόγησης της ενέργειας τις έχει τιμωρήσει και το κόστος τους έχει ανέλθει σε μη ανταγωνιστικά επίπεδα.  Η κυβέρνηση φαίνεται ότι τελικά αντιλήφθηκε το θέμα αλλά χάρη και στην Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία δεν έχουν διορθωθεί ακόμα τα κακώς κείμενα. 

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης  και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη και το πολιτικό κόστος που επωμίζεται, οι δημόσιοι υπάλληλοι πάλι βρίσκουν τρόπους να δημιουργήσουν νέες θέσεις απασχόλησης.  Η αλήθεια είναι ότι η κατάσταση στην Ελλάδα έχει δυσκολέψει πολύ, αλλά υπάρχει και η διεθνής Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία που έρχεται αρωγός στις «φιλότιμες» Ελληνικές γραφειοκρατικές προσπάθειες. Έτσι στο πρώτο τετράμηνο της Ελληνικής Προεδρίας θεσπίστηκαν δύο (τουλάχιστον από ό,τι ξέρουμε) νέες απαιτήσεις κατά των ιδιωτικών επιχειρήσεων.  

Η πρώτη καλύπτεται υπό τον μανδύα της «εθελοντικής» εφαρμογής και απαιτεί από τις επιχειρήσεις ή τους ομίλους που απασχολούν άνω των 500 ατόμων να συντάσσουν έκθεση πέραν των οικονομικών τους καταστάσεων επί παντός επιστητού όπως μέλει να ορισθεί από νέο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων.  Μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις στην Ευρώπη και 160 στην Ελλάδα θα κληθούν να συμμορφωθούν «εθελοντικά».  Αν δεν συμμορφωθούν, θα πρέπει να απολογηθούν σε άλλον ένα νέο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων -να υποθέσουμε και αυτό «εθελοντικά»;  Πώς γίνεται άραγε η συμμόρφωση να είναι εθελοντική , αλλά η μη συμμόρφωση να χρειάζεται «απολογία»;

Η δεύτερη προβλέπει την δημιουργία μιας νέας υπηρεσίας υπό την European Securities and Markets Authority (ESMA, Ευρωπαϊκή  Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών).  Η νέα αυτή υπηρεσία θα λέγεται Market Integrity Standing Committee (MISC), δηλαδή θα είναι μια Διαρκής Επιτροπή Ακεραιότητας της Αγοράς.  Φανταζόμαστε ότι η MISC θα μας επιβαρύνει μόνο εμμέσως μειώνοντας τους διαθέσιμους πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το γεγονός ότι πρώτος Πρόεδρος θα είναι ο δικός μας Πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, Κώστας Μποτόπουλος, είναι αναμφίβολα μια Ελληνική επιτυχία.

Αναφερθήκαμε στα δύο αυτά παραδείγματα γιατί η ανησυχία μας για την εξάπλωση της γραφειοκρατίας, είτε Ευρωπαϊκής είτε Ελληνικής, είναι ουσιαστική. Έχουμε διαβάσει πολλές αναφορές στον αριθμό των νόμων, υπουργικών αποφάσεων και εγκυκλίων που καθορίζουν τις απαιτήσεις στην ζωή των επιχειρήσεων. Νομίζουμε ότι το θέμα είναι γνωστό σε όλους.  Η πολυνομία συναγωνίζεται την ανομία και την επιβράδυνση στην απονομή της δικαιοσύνης που πλησιάζει την αρνησιδικία.  Για αυτό είπαμε ήδη: όχι άλλους νόμους.  Όπως έχει πει ο Κλεμανσώ: «σπέρνεις έναν δημόσιο υπάλληλο και φυτρώνει ένας φόρος».  Και εμείς συμπληρώνουμε: «σπέρνεις μια διαδικασία και φυτρώνει ένας δημόσιος υπάλληλος».

Επειδή αγαπάμε την πατρίδα μας, δεν μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι «δεν γίνεται τίποτα» και για τον λόγο αυτό προτείνουμε: 
• Να απαγορευθεί στο Υπουργείο Οικονομικών να εκδίδει πάνω από ένα φορολογικό νόμο ανά εξάμηνο.
• Να απαγορευθεί στον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων να εκδίδει πάνω από μια επεξηγηματική εγκύκλιο ανά τρίμηνο.  Μέχρι να επέλθει ο χρόνος του επομένου τριμήνου να μην εισπράττεται φόρος.
• Να υποχρεωθεί το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους σε κάθε νομοσχέδιο να συντάσσει έκθεση όχι μόνο για το κόστος του για τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά και για το κόστος του για όσους θα υποχρεωθούν να το εφαρμόσουν.


 
  Εκτύπωση σελίδας   Αποστολή με e-mail

 
     
 
ΕΝΩΣΗ ΕΙΣΗΓΜΕΝΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ - ΕΝ.ΕΙΣ.ΕΤ.
Τηλ: 210.3641742 | 210.3641831 - Fax: 210.3641628
designed by Creative Marketing S.A.
powered by OSMIUM™
 
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

 





 


 






ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ